سوءتغذیه چیست؟

سوءتغذیه نوعی بیماری به‌ شمار می‌آید که به علت مصرف ناکافی یا بیش از اندازه یک یا چند مادهٔ غذایی بروز می‌کند. در بسیاری از کشورهای در حال توسعه یکی از بزرگ‌ترین مشکلات مربوط به تغذیه قحطی و کمبود مواد غذایی لازم برای سوخت‌وساز بدن است. با این وجود، سوءتغذیه در همهٔ کشورهای جهان با نمودهای گوناگون چون چاقی، بدخوری یا کم‌خوری دیده می‌شود.

سوء تغذیه
بر پایه آمار سازمان بهداشت جهانی، سوءتغذیه بزرگ‌ترین عامل مرگ‌ومیر کودکان است. پس سوءتغذیه در اثر کمبود یا زیادی یک یا چند ماده غذایی به وجود می آید. برای این مشکل دو دسته علل معرفی شده است.

تولد نوزادان کم‌وزن و محدودیت‌ رشد داخل رحمی، سالیانه موجب مرگ ۲٫۲ میلیون نفر در جهان می‌شود. کمبود ویتامین A و زینک (روی) عامل ۱ میلیون مرگ در سال است. سازمان جهانی بهداشت در ادامه اعلام کرده است سوء تغذیه در دوران کودکی، بر سلامتی و موفقیت تحصیلی فرد در بزرگسالی تأثیر می‌گذارد. افرادی که در کودکی دچار سوء تغذیه بوده‌اند، بیشتر احتمال دارد که نوزادان‌شان کوچک‌تر از اندازه‌ی طبیعی باشند.

سوء تغذیه می‌تواند موجب تشدید برخی بیماری‌ها مانند سرخک، سینه‌پهلو و اسهال شود. البته سوء تغذیه بیش از آنکه باعث تشدید بیماری‌ها شود، در ابتلا به آنها مؤثر است.

علائم و نشانه‌های سوءتغذیه عبارتند از:

  • از دست دادن بافت چربی؛
  • مشکلات تنفسی و افزایش نارسایی‌های تنفسی؛
  • افسردگی؛
  • افزایش خطر عوارض ناشی از عمل جراحی؛
  • افزایش خطر هیپوترمی یا کاهش غیرطبیعی دمای بدن؛
  • کاهش تعداد برخی از انواع گلبول‌های سفید، تضعیف دستگاه ایمنی و افزایش خطر عفونت‌ها؛
  • افزایش خطر سرماخوردگی؛
  • طولانی‌ترشدن زمان بهبود زخم‌ها؛
  • طولانی‌ترشدن زمان بهبود عفونت‌ها؛
  • کاهش میل جنسی؛
  • مشکلات باروری؛
  • کاهش توده‌ی عضلانی؛
  • کاهش توده‌ی بافت‌ها؛
  • خستگی و بی‌تفاوتی؛
  • کج‌خلقی.

 علائم سوء تغذیه شدید:

  • نازکی، کاهش انعطاف‌پذیری، رنگ‌پریدگی، سردی و خشکی پوست؛
  • کاهش چربی صورت و درنتیجه فرورفتگی گونه‌ها و چشم‌ها؛
  • خشکی، کم‌‌پشت شدن و افزایش ریزش مو؛
  • برخی اوقات سوء تغذیه‌ مزمن ممکن است موجب بُهت شود. (بُهت حالتی در مرز هُشیاری و بی‌هوشی است که با عدم فعالیت روانی آشکار و کاهش توانایی در پاسخ به محرک‌ها همراه است)؛
  • اگر کمبود کالری دریافتی ادامه یابد، می‌تواند موجب نارسایی‌های قلبی، کبدی و تنفسی شود؛
  • عدم دریافت کالری می‌تواند در مدت ۸ تا ۱۲ هفته موجب مرگ فرد شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *